Etykieta ma działać także po wpisaniu danych
Placeholder może podpowiadać format, ale nie zastępuje etykiety pola. Gdy użytkownik zacznie pisać, podpowiedź znika; etykieta nadal powinna wyjaśniać, czego dotyczy pole. Stosuj nazwy znane odbiorcom.
Jeśli format danych jest wymagający, pokaż przykład przed wysłaniem. Wyjaśnij, które pola są obowiązkowe i po co potrzebujesz tych informacji.
Ogranicz wysiłek i zaskoczenia
Proś tylko o dane potrzebne w danym momencie. Jeśli po wysłaniu użytkownik dostanie telefon, ofertę lub dostęp do konta, powiedz to jasno. Nie oznaczaj pól jako opcjonalnych, jeśli proces bez nich nie przejdzie.
Długi formularz można podzielić na etapy, ale pokaż ich liczbę i umożliw poprawę odpowiedzi. Użytkownik powinien wiedzieć, czy może wrócić do poprzedniej części.
Komunikat błędu powinien wskazać naprawę
Samo słowo błąd nie wyjaśnia, co zrobić. Pokaż, które pole wymaga uwagi, co jest nie tak i jak to poprawić. Zachowaj wpisane dane, jeśli to możliwe, i nie opieraj informacji wyłącznie na kolorze.
Dla błędnego formatu podaj oczekiwany format. Przy problemie usługi powiedz, czy dane zostały zapisane i jaki krok użytkownik może wykonać dalej. Instrukcja musi odpowiadać regułom systemu.
Sprawdź formularz różnymi sposobami
Przejdź formularz klawiaturą, sprawdź widoczny fokus, etykiety, kolejność błędów i potwierdzenie wysłania. Na telefonie tekst powinien być czytelny, a kolejny krok jasny.
Krótki test z osobami, które nie znają systemu, często pokazuje niejasne terminy i ukryte założenia. Obserwuj, gdzie się zatrzymują, zamiast od razu podpowiadać rozwiązanie.